Journal of Religious Anthropology : JORA

บทความนี้เขียนขึ้นจากการเข้าฟังธรรมะในงานแสดงธรรมของ องค์ทะไลลามะที่ 14   คุรุทางจิตวิญญาณ ในศตวรรษที่ 21   ในหัวข้อ เรื่อง The Furthest Everlasting Continuum ซึ่งจัดขึ้นในระหว่างวันที่ 10   - 12 ของเดือน พฤษภาคม พ.ศ. 2562   ใน McLeod   Ganj   เมืองธรรมศาลา ประเทศอินเดีย ซึ่งในครั้งนี้มีชาวรัสเซีย ( Russians ) เป็นเจ้าภาพในการจัดการแสดงธรรม 

ธีมหลักของวารสารฉบับนี้คือ "ศาสนาในนูซันตารา" อันนี้เป็นดินเเดนหมู่เกาะมลายู รวมเอา อินโด มาเลย์ สิงคโปร์ ภาคใต้ของไทย บรูไน และฟิลิปปินส์ด้วย กะว่าจะหาบทความนี้ให้ได้สัก 3 ชิ้น ส่วนบทความที่เหลือก็ยังเกี่ยวกับเรื่องอื่นๆ ได้คับ

" มานุษยวิทยาศาสนา" (Journal of Religious Anthropology: JORA) เป็นวารสารกึ่งวิชาการ เน้นภาษาที่เข้าใจง่าย เข้าถึงคนได้ทุกกลุ่ม เเต่ก็มีการวิพากษ์และอ้างอิง เเรงบันดาลใจนี้ เกิดจากการที่ทีม บก.ต้องอยู่ต่างประเทศเเละพบเห็นปรากฏการณ์ด้านศาสนา รวมทั้งวิธีการตีความที่ต่างไปจากความเข้าใจเดิม ซึ่งควรจะถูกเอามาเขียนเเละถ่ายทอดเพื่อเเบ่งปันมุมมอง/ความรู้นี้ โดยระเบียบวิธีวิจัย ก็ยังเน้นไปทางมานุษยวิทยา/ชาติพันธุ์วรรณา ( ethnography) คือ เน้นศึกษาที่ตัวคน/ชุมชน มองปรากฏการณ์ทางศาสนาภายใต้บริบทการเมือง วัฒนธรรมฯ มากกว่าการวิเคราะห์ตัวคำสอนในตำราล้วน ๆ วารสารนี้จะออกมาในรูปแบบ pdf เท่านั้น ( e-journal) เพื่อสะดวกต่อการเผยเเพร่ เปิดให้ดาวโหลดฟรี อาจเเนะนำให้บริจาคราว 1 USD (30 บาท) แต่ก็แล้วแต่กำลัง ซึ่งจะไม่บริจาคเลยก็ได้ เปิดรับบทความด้านศาสนา เช่น ๏ ศาสนากับการเมือง   ๏ ศาสนากับภาพยนตร์ ๏ ความหลากหลาย/ความรุนเเรงในศาสนา ๏ ศาสนากับศิลปะ ๏ การทำศาสนาให้เป็นสินค้า ๏ ศาสนากับเพศสภาพ เเละอีกมากมายเเล้วเเต่ผู้เขียนสนใจ วารสารจะออกปีละ 3 ฉบับ คือ เมษายน   สิงหาคม...

สังฆรักษิตะมองว่า “สังฆะ” คือการพบปะหรืออยู่ร่วมกัน หรือเป็นสังคม ซึ่งมิได้ใช้อย่างจำกัดเฉพาะชาวพุทธ หาก แต่ เป็นคำสามัญในภาษาอินเดียโบราณหรือสมัยใหม่หลายภาษา อย่างไรก็ตาม ในบริบทของพุทธศาสนา สังฆะในความหมายกว้างที่สุดคือ อุดมคติของชุมชนทางธรรม (สังฆรักษิตะ , 2560 , น. 8-9) ที่มีการขอถือต่อพระพุทธหมายถึงการยอมรับพระพุทธเจ้าและไม่มีใครอื่นให้เป็นผู้นำพา หรือ ตัวอย่างสูงสุดทางจิตวิญญาณของตน และการขอถือสรณะต่อพระธรรม หมายถึงการทำให้ถึงที่สุดของตน เพื่อเข้าใจปฏิบัติและรู้จริงถึงนัยอันเป็นรากฐานแห่งคำสอนของพระพุทธเจ้า และการถือสรณะต่อสงฆ์ หมายถึงการมองหาแรงบันดาลใจจากสาวกทั้งหลายของพระพุทธเจ้าทั้งอดีตและปัจจุบัน ผู้ที่มีความก้าวหน้าทางธรรมมากกว่าตน (สังฆรักษิตะ , 2560 , น. 12) เพราะฉะนั้นหากสรุปจากความหมายของสังฆะ ตามที่ท่านสังฆรักษิตะได้กล่าวถึง สังฆะในความหมายนี้จึงไม่ได้มีความหมายการจำเพาะเจาะจงไปที่พระภิกษุและพระภิกษุณีเท่านั้น หรือมีเพียงกลุ่มเป้าหมายแค่เพียงนักบวช หากแต่หมายถึง พุทธบริษัท 4 หรือพุทธศาสนิกชน ที่ไม่ได้จำกัดความหมายเหมือนดั่งสังฆะในไทย ที่ต้องหมายถึงพระสงฆ์ไ...

ประเด็นปัญหาของบทความ อย่างไรก็ตาม ในประเด็นเนื้อหาโดยรวมของบทความชิ้นดังกล่าว เจ้าของบทความยกกรณีของพระเอฟขึ้นมาเป็นตัวอย่างของคนที่เรียกว่า “aromantic asexual” ซึ่งถือว่าเป็นหนึ่งในความหลากหลายทางเพศ ทั้งนี้ก็เพื่อเสนอข้อสังเกตต่อไปว่า พระพุทธเจ้า และสาวกองค์สำคัญอีกหลายองค์ (อาจจัดอยู่ในข่าย) มีพฤติกรรมเป็น aromantic asexual !!! ในบทความนี้ ผู้เขียนต้องการให้ทัศนะบางประการเพื่อโต้แย้งข้อเสนอและข้อสังเกตดังกล่าวของเจ้าของบทความ โดยจะเริ่มต้นด้วยการนิยาม asexual หรือ asexuality ( ไม่ฝักใจทางเพศ) ให้ชัดเจนก่อน Asexuality ( หรือ no sexuality) หรือเอเซ็กชวล คือ การไม่ฝักใจทางเพศ การขาดความสนใจทางเพศ ไม่ให้ความสนใจต่อกิจกรรมทางเพศ อาจถือได้ว่าหย่อนรสนิยมทางเพศ หรือเป็นหนึ่งในสี่ประเภทของรสนิยมเพศ/เพศวิถี ( sexual orientation) ( รสนิยมทางเพศอีก 3 ประเภทคือ ( 1) รักต่างเพศ ( 2) รักร่วมเพศ และ ( 3) รักร่วมสองเพศ) จากการศึกษาในปี ค.ศ. 2004 พบผู้ไม่ฝักใจทางเพศ 1% เว็บไซต์ชื่อ AVEN หรือ asexuality.org (AVEN ย่อมาจาก Asexual Visibility and Education Network)   ให้นิยาม...